Nowości

Przeklinana Karta

W kraju, gdzie media bezkarnie depczą godność ludzką, opieka medyczna jest iluzoryczna, obywatele latami siedzą w aresztach, procesy sądowe toczą się latami, a kodeks pracy jest nic nieznaczącym świstkiem papieru, Karta Praw Podstawowych jest faktycznie utopią i dlatego ani rząd, ani żaden polityk nie powinien się pod nią podpisywać. Tylko co my jeszcze robimy w tej Unii Europejskiej, kiedy znacznie bliżej nam do państw postbolszewickich.

Przeklinana Karta

Wacław Dominik
 

Wśród wielu państw Europy Karta Praw Podstawowych Unii Europejskiej została przyjęta jako dokument programowy wielkiej wagi. W Polsce została natychmiast potępiona zarówno przez publicystów, jak i polityków. Oto najważniejsze jej zapisy.

Godność

Godności ludzka jest nienaruszalna. Musi być szanowana i chroniona. Każdy ma prawo do życia. Nikt nie może być skazany na karę śmierci ani poddany jej wykonaniu. Każdy ma prawo do poszanowania swej integralności fizycznej i psychicznej. Zakazane są też tortury i nieludzkie lub poniżające traktowanie albo karanie. Nikt nie może być poddany torturom ani nieludzkiemu lub poniżającemu traktowaniu albo karaniu, trzymany w niewoli lub w poddaństwie, zmuszony do świadczenia pracy przymusowej lub obowiązkowej, zaś handel ludźmi jest zakazany.

Wolność


Każdy ma prawo do wolności i bezpieczeństwa osobistego, do poszanowania swego życia prywatnego i rodzinnego, domu i komunikowania się. Co więcej, każdy ma prawo do ochrony danych osobowych, które go dotyczą. Dane te muszą być przetwarzane rzetelnie w określonych celach i za zgodą osoby zainteresowanej lub na innej uzasadnionej podstawie przewidzianej ustawą. Obywatele mają prawo dostępu do zebranych danych, które ich dotyczą i prawo do ich sprostowania.
Jeżeli chodzi o prawo do zawarcia małżeństwa i prawo do założenia rodziny są gwarantowane zgodnie z ustawami krajowymi regulującymi korzystanie z tych praw.
Poza tym każdy ma prawo do wolności myśli, sumienia i religii. Prawo to obejmuje wolność zmiany religii lub światopoglądu oraz wolność uzewnętrzniania, indywidualnie lub wspólnie z innymi, publicznie lub prywatnie, swej religii lub światopoglądu przez uprawianie kultu, nauczanie, praktykowanie i uczestniczenie w obrzędach. Wszyscy powinni mieć prawo do wolności wypowiedzi. Obejmuje ono wolność posiadania poglądów oraz otrzymywania i przekazywania informacji i idei bez ingerencji władz publicznych i bez względu na granice państwowe. Przy czym szanuje się wolność i pluralizm mediów.
Obywatele powinni mieć prawo do swobodnego, pokojowego gromadzenia się i stowarzyszania się na wszystkich poziomach, zwłaszcza w sprawach politycznych, związkowych i obywatelskich.
Sztuki i badania naukowe powinny być wolne od ograniczeń, a wolność akademicka szanowana. Wszyscy zaś powinni mieć prawo do nauki i dostępu do kształcenia zawodowego i ustawicznego. Prawo to obejmuje możliwość korzystania z bezpłatnej nauki obowiązkowej.
Wolność tworzenia, z właściwym poszanowaniem zasad demokratycznych, instytucji oświatowych i prawo rodziców do zapewnienia wychowania i nauczania dzieci zgodnie z własnymi przekonaniami religijnymi, filozoficznymi i pedagogicznymi są szanowane, zgodnie z ustawami krajowymi regulującymi korzystanie z tej wolności i tego prawa.
Obywatele Unii mają swobodę poszukiwania zatrudnienia, wykonywania pracy, korzystania z prawa przedsiębiorczości oraz świadczenia usług w każdym państwie członkowskim.
Uznaje się wolność prowadzenia działalności gospodarczej zgodnie z prawem wspólnotowym oraz ustawodawstwami i praktykami krajowymi.
Każda osoba ma prawo do władania, używania, dysponowania i przekazania w drodze spadku swego mienia nabytego zgodnie z prawem. Nikt nie może być pozbawiony swego mienia, chyba że w interesie publicznym, w przypadkach i na warunkach przewidzianych w ustawie, za uczciwym odszkodowaniem wypłaconym we właściwym terminie. Korzystanie z własności może podlegać regulacji ustawowej, jeśli jest to konieczne ze względu na interes ogólny. Własność intelektualna jest chroniona.

Równość


Wszyscy są równi wobec prawa. Zakazana jest wszelka dyskryminacja ze względu na płeć, rasę, kolor skóry, pochodzenie etniczne lub społeczne, cechy genetyczne, język, religię lub światopogląd, opinie polityczne lub wszelkie inne, przynależność do mniejszości narodowej, majątek, urodzenie, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną. W zakresie zastosowania traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską i bez uszczerbku dla jej postanowień szczególnych, zakazana jest wszelka dyskryminacja ze względu na przynależność państwową. Unia szanuje zróżnicowanie kulturalne, religijne i językowe. Należy zapewnić równość mężczyzn i kobiet we wszystkich dziedzinach, w tym w sprawach zatrudnienia, pracy i wynagrodzenia. Zasada równości nie stanowi przeszkody w utrzymywaniu lub przyjmowaniu środków zapewniających specyficzne korzyści dla osób płci niedostatecznie reprezentowanej.
Dzieci mają prawo do ochrony i opieki, jaka jest konieczna dla ich dobra. Mogą swobodnie wyrażać swoje poglądy. Poglądy te są brane pod uwagę w sprawach, które ich dotyczą, stosownie do ich wieku i stopnia dojrzałości. Wszystkie działania dotyczące dzieci, zarówno podejmowane przez władze publiczne, jak i instytucje prywatne, należy podporządkować najlepszym interesom dziecka. Każde dziecko ma prawo do utrzymywania stałego, osobistego związku i bezpośredniego kontaktu z obojgiem rodziców, chyba, że jest to sprzeczne z jego interesami.
Unia uznaje i szanuje prawa osób w podeszłym wieku do godnego i niezależnego życia oraz do uczestniczenia w życiu społecznym i kulturalnym.
Unia uznaje i szanuje prawo osób niepełnosprawnych do korzystania ze środków mających zapewnić im niezależność, integrację społeczną i zawodową oraz udział w życiu społeczności.

Solidarność


Pracownikom lub ich przedstawicielom należy zagwarantować, na właściwych poziomach, informację i konsultację we właściwym czasie, w przypadkach i na warunkach przewidzianych w prawie wspólnotowym oraz ustawodawstwach i praktykach krajowych. Pracownicy i pracodawcy, lub ich odpowiednie organizacje, mają, zgodnie z prawem wspólnotowym oraz ustawami i praktykami krajowymi, prawo do negocjowania i zawierania układów zbiorowych pracy na odpowiednich poziomach oraz w przypadkach konfliktu interesów, do podejmowania działań zbiorowych w obronie swoich interesów, w tym akcji strajkowej.
Pracownicy mają prawo do ochrony w przypadku nieuzasadnionego zwolnienia z pracy, zgodnie z prawem wspólnotowym oraz ustawodawstwami i praktykami krajowymi. Zatrudnieni mają prawo do warunków pracy uwzględniających ich zdrowie, gwarantujących im bezpieczeństwo i godność. Pracownicy mają też prawo do ograniczenia maksymalnego wymiaru czasu pracy, okresów dziennego i tygodniowego odpoczynku oraz do corocznego płatnego urlopu.
Zatrudnianie dzieci jest zakazane. Minimalny wiek dopuszczenia do zatrudnienia nie może być niższy niż minimalny wiek zakończenia obowiązku szkolnego, z zastrzeżeniem uregulowań, które mogą być bardziej korzystne dla młodocianych i z wyjątkiem ograniczonych odstępstw. Młodociani dopuszczeni do pracy muszą mieć warunki pracy odpowiednie dla ich wieku oraz być chronieni przed wykorzystywaniem ekonomicznym oraz jakąkolwiek pracą, która mogłaby szkodzić ich bezpieczeństwu, zdrowiu lub rozwojowi fizycznemu, psychicznemu, moralnemu i społecznemu albo utrudniać im edukację.
Rodzina korzysta z ochrony prawnej, ekonomicznej i społecznej. W celu pogodzenia życia rodzinnego z zawodowym każdy ma prawo do ochrony przed zwolnieniem z pracy z powodów związanych z macierzyństwem i prawo do płatnego urlopu macierzyńskiego oraz do urlopu wychowawczego po urodzeniu lub adopcji dziecka.
Unia uznaje i szanuje uprawnienie do świadczeń zabezpieczenia społecznego oraz do usług społecznych, zapewniających ochronę w takich przypadkach, jak macierzyństwo, choroba, wypadki przy pracy, zależność lub podeszły wiek oraz w przypadku utraty zatrudnienia, zgodnie z zasadami ustanowionymi w prawie wspólnotowym oraz ustawodawstwach i praktykach krajowych. Każda osoba, mająca miejsce zamieszkania i przemieszczająca się legalnie w obrębie Unii Europejskiej, ma prawo do świadczeń zabezpieczenia społecznego i przywilejów socjalnych zgodnie z prawem wspólnotowym oraz ustawodawstwami i praktykami krajowymi. W celu zwalczania wyłączenia społecznego i ubóstwa Unia uznaje i szanuje prawo do pomocy społecznej i mieszkaniowej dla zapewnienia, zgodnie z zasadami ustanowionymi w prawie wspólnotowym oraz ustawodawstwach i praktykach krajowych, godnej egzystencji wszystkim osobom pozbawionym wystarczających środków.
Każdy ma prawo dostępu do profilaktycznej opieki zdrowotnej i prawo do korzystania z leczenia na warunkach ustanowionych w ustawodawstwach i praktykach krajowych. Przy określaniu i urzeczywistnianiu wszystkich polityk i działań Unii zapewnia się wysoki poziom ochrony zdrowia ludzkiego.

Prawa obywateli


Obywatel Unii ma prawo głosowania i kandydowania w wyborach do Parlamentu Europejskiego w państwie członkowskim, w którym ma miejsce zamieszkania, na takich samych zasadach jak obywatele tego państwa. Ma też prawo głosowania i kandydowania w wyborach lokalnych w państwie członkowskim, w którym ma miejsce zamieszkania, na takich samych zasadach jak obywatele tego państwa.
Każdy ma prawo do bezstronnego i rzetelnego załatwienia jego sprawy w rozsądnym terminie przez instytucje, organy i agencje Unii. Obywatele Unii i każda osoba fizyczna lub prawna mająca miejsce zamieszkania lub statutową siedzibę w państwie członkowskim mają prawo dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji. Mają też prawo zwracać się do rzecznika praw obywatelskich Unii w przypadkach niewłaściwego administrowania w działaniach instytucji lub organów wspólnotowych, a także prawo petycji do Parlamentu Europejskiego.
Każdy obywatel Unii ma prawo do swobodnego przemieszczania się i przebywania na terytorium państw członkowskich.

Wymiar sprawiedliwości

Każdy, czyje prawa i wolności zagwarantowane przez prawo Unii zostały naruszone, ma prawo do skutecznego środka prawnego przed sądem zgodnie z warunkami określonymi w niniejszym artykule. Oznacza to prawo do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy w rozsądnym terminie przed niezawisłym i bezstronnym sądem oraz uzyskania porady prawnej, skorzystania z pomocy obrońcy i przedstawiciela.
Każdego oskarżonego uważa się za niewinnego, dopóki jego wina nie zostanie stwierdzona zgodnie z prawem i gwarantuje się mu poszanowanie prawa do obrony.
Nikt nie może być uznany za winnego popełnienia czynu polegającego na działaniu lub zaniechaniu, który według prawa krajowego lub prawa międzynarodowego nie stanowił czynu zabronionego zagrożonego karą w czasie jego popełnienia. Nie będzie również wymierzona kara surowsza od tej, którą można było wymierzyć w czasie, gdy czyn zabroniony zagrożony karą został popełniony. Jeśli ustawa, która weszła w życie po popełnieniu czynu zabronionego zagrożonego karą, przewiduje karę łagodniejszą, ta właśnie kara ma zastosowanie. Surowość kar nie może być nieproporcjonalna do czynu zabronionego zagrożonego karą.
 Nikt nie może być ponownie sądzony lub ukarany w postępowaniu karnym za ten sam czyn zabroniony zagrożony karą, w związku, z którym został już uprzednio na terytorium Unii Europejskiej zgodnie z ustawą uniewinniony lub za który został uprzednio skazany prawomocnym wyrokiem.

A tak pisali o Karcie


– Strzeżmy się Karty praw podstawowych – ostrzegał znany superdemokratyczny publicysta Bronisław Wildstein. – Karta jest zaprzeczeniem tego, co powinno być esencją prawa: zrozumiałości i jednoznaczności. Wszystkie te dziwaczne zapisy są jednak brzemienne w konsekwencje.

– Tak zwane prawa socjalne wpisane do Karty praw podstawowych nie są niczym innym jak orężem państw UE, które zafundowały sobie absurdalne i niszczące gospodarkę instytucje opiekuńczości publicznej dla zduszenia wolnej konkurencji – wtóruje mu zadeklarowany liberał Maciej Rybiński.

– Karta zawiera dążenie do utopii prawnej, dzięki której każdemu obywatelowi przysługuje prawo do szczęścia. Takie ujęcie jest utopijne. – dodaje Janusz Kochanowski, zatrudniony, o dziwo, na stanowisku Rzecznika Praw Obywatelskich.
 

Ma rację Rzecznik Praw Obywatelskich. W kraju, gdzie media bezkarnie depczą godność ludzką, opieka medyczna jest iluzoryczna, obywatele latami siedzą w aresztach, procesy sądowe toczą się latami, a kodeks pracy jest nic nieznaczącym świstkiem papieru, Karta Praw Podstawowych jest faktycznie utopią i dlatego ani rząd, ani żaden polityk nie powinien się pod nią podpisywać. Tylko co my jeszcze robimy w tej Unii Europejskiej, kiedy znacznie bliżej nam do państw postbolszewickich.

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie pojawi się na stronie.


*