Felieton

Jeszcze na dobre nie zaczęła się budowa stadionu na Maślicach (bo wyniki pierwszego przetargu unieważniono), a już wykryto próbę czegoś, co trudno nazwać zwykłą niegospodarnością. Więcej…

Żył sobie w Gorzowie pan Kazimierz, nauczyciel. Bardzo porządny człowiek. Przykładny mąż i ojciec. Gorliwy katolik. Więcej…

Wszystko wskazuje na to, że zawołanie „Wrocław miastem spotkań” przechodzi do lamusa i w ramach ciągłości historycznej wraca do łask hasło „Festung Breslau- bolszewicy żywcem nas nie wezmą” Więcej…

Największa impreza sylwestrowa w Polsce odbyła się na wrocławskim rynku, gdyż wzięło w niej udział ćwierć miliona ludzi. I to jest oczywista oczywistość dla wszystkich, ale nie dla pracowników telewizji Polsat. Więcej…

Jest pomysł, aby człowiek mógł podpisać kwit, że zgadza się na odłączenie go od aparatów tłoczących mu w płuca powietrze, krew do żył a pokarm glukozowy do żołądka, jeśli to podtrzymywania procesów życiowych nie ma szans na przewrócenie prawdziwego życia. Z myśleniem, czuciem, rozumieniem… Więcej…

Większość wrocławian, bo aż 68 procent dorosłych mieszkańców, kocha swego prezydenta ponad życie i gotowa jest pójść za nim nawet w ogień, a na pewno głosować na niego w najbliższych wyborach samorządowych. Rzecz jednak w tym, że miłościwie nam panujący uważa, że jego rozliczne talenta marnują się w naszym mieście i przebąkuje coś o kandydowaniu na prezydenta wszystkich Polaków. Czy po panowaniu Lecha II zwanego Krótkim, przejdziemy pod władanie Rafała I Długiego, czas pokaże. Więcej…

To polityka tabunom redaktorów i komentatorów – przecież zazwyczaj dość inteligentnym osobnikom – uniemożliwia odróżnienie uczciwego komentarza czy informacji od propagandy. I tak było, jest i będzie: służalczość wobec władzy i obowiązującej ideologii jest trwałą i, rzec można, dziennikarzy. Tak było w gazetach wydawanych za Bolesław Prusa, tak było za Piłsudskiego, tak było za komuny i tak jest dzisiaj.

Więcej…

Po prawie roku, czyli jak na polskie standardy wręcz błyskawicznie, zapadł prawomocny wyrok w sprawie Miodek kontra Braun. Przypomnę, że ten pierwszy, czyli powód, jest profesorem uniwersyteckim o znakomitym dorobku naukowym i szanowanym popularyzatorem mowy ojczystej. Ten drugi zaś, czyli pozwany, podaje się za dziennikarza, reżysera i człowieka głęboko wierzącego w prawdziwość raportów funkcjonariuszy SB oraz mającego „ciąg na Tajnych Wywiadowców”. Więcej…

Niejaki doktor Cenckiewicz, funkcjonariusz IPN w randze dyspozycyjnego historyka, pokazał się był w telewizji i odpowiadał na pytania. Różne. Co prawda nie zadano mu najciekawszego: „Co by pan robił, kim by pan był, gdyby nie Wałęsa, na którego od lat pan szuka kwitów?”, ale i tak było ciekawie. Więcej…